Soms is het allemaal zo veel dat je alleen nog maar kunt lachen.
Deze avond gaat niet over perfect zijn, sterk zijn of weten hoe het moet.
Het gaat over mens zijn: struikelen, jezelf weer oprapen, iets proberen,
het opnieuw verprutsen en onderweg iets vinden dat zacht is en écht.
We kijken het leven in de ogen en zeggen:
“Oké. Jij. Ik. Laten we er even om lachen.”
Verwacht geen show.
Verwacht ontmoeting, herkenning, kleine waarheden en grote slappe momenten.
Je mag luid lachen. Je mag stil glimlachen. Je mag ademhalen en gewoon even zijn.
